Ga gewoon DOEN

 

Mijn inspiratie ligt in het bewegen, tegenwoordig.

Toen ik op mijn drieëntwintigste met Innerlijk Sjamanisme begon zag ik alles, en ja ook echt alles als een opgave.

Ik kwam niet, tot amper in beweging. Ik kon tijden nadenken (tot hoofdpijn aan toe) over wat ik vandaag allemaal moest doen, poeh, poeh.

Ik was niet blij, of tenminste ik kon er niet makkelijk bij komen om geïnspireerd, blij, vol energie rond te drentelen op de aarde. Totdat ik met de dieren begon te werken.

Mijn grootste vriend; de Chimpansee, was constant aan het lachen en ouwehoeren om me heen en zei alleen maar, ga gewoon doen!

Op dit moment werkt mijn geest zo; dit moet een logisch verhaal worden, waarin ik stap voor stap vertel wat dit ‘Sjamanengedoe’ me heeft gebracht en waar ik nu sta! (eigenlijk om eerlijk te zijn zit ik nu).

ik ga gewoon (huhuh) kijken wat er komt.

Oei, nog een verdere ontrafeling van mijn geest die graag gezien wil worden, of toch niet?

Ik zocht vooraf aan het typen van dit verhaal naar voorbeelden van anderen. Iets in mij is wat onzeker en heeft houvast of een leidraad nodig, terwijl ik nu alleen maar hoor;

 

De inspiratie is in jou. Jij bent de INSPIRATIE.

 

Op dit moment zit ik in mijn kamer, ik kijk naar buiten. Ik voel de warmte van de zon. Ik hoor het gefluit van de vogels, zie de waaiende takjes van de bomen. Voel de wind tegen en langs mijn lichaam waaien. Dit voelt anders, ontspannend, rijk en vrij. Heel aanwezig.

Ik neem nu de veranderde aanwezigheid van mezelf waar, ik voel hoe ik adem haal tot in mijn buik en de spanning bij mijn hoofd is verdwenen.

 

CREATIE

 

EN MIJN LAPTOP GEEFT OPEENS ALLEEN MAAR HOOFDLETTERS. IK WIL HET ECHT VERANDEREN MAAR HET LUKT NIET. DRIFTIG OP ZOEK NAAR HOE IK DIE HOOFDLETTERS UITKRIJG, OF?

 

GEWOON RUSTIG ADEMHALEN!

Daan